وقتی اینطوری راجب سفارت و اپلای و پیشرفتت تو زبان آلمانی حرف میزنی و از پشت گوشی برام لبخند میزنی... تازه میفهمم چقد همه چی واسه رفتنت جدیه...! مگه میشه از تصور نبودنت بغض نکرد؟... پ.ن : ای شرقی غمگین ، چه سخته بی تو مردن...! متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 دارا نمی باشد.توصیه ما به شما استفاده از مروگرهای رایج و بروزرسانی آن به آخرین نسخه می باشدبا این حال ممکن است مرورگرتان توسط پلاگین خود قابلیت پخش این فایل را برای تان فراهم آورد. param name="AutoStart" value="False">

میخوام یه میز عصرونه ترتیب بدم... یه لیوان شیر گرم با پیراشکی شکلاتی...با نون تست و کره و مربای توت فرنگی... یه کارت دعوتم بدم خدمت این موخوره های عزیز بشینیم دور میز که باهاشون چارکلوم حرف بزنم!!! بگم...عزیزای دلم...خوشگلای من!لیدیز اند جنتلمن.. این همه مو صاف،مو لخت، مو موج دار....چرا موفرفریا آخه؟! اینا امروز موهاشونو از ته میزنن،فرداش میرسه تا پایین کمرشون!چرا؟!چون مسیر مستقیمو میاد پایین... مال ما تا 88 دور تو هوا پیچ بخوره...تا فرعی و کوچه پس کوچه و هزار تا دالون و زیر گذر و میونبرو رد کنه...به سن 121 سالگی میرسیم میمیریم دیگه مو میخوایم چیکار! میدونی وقتی یه ب

اگه نقش کریستینو تو شبح اپرا به من میدادن..یحتمل پایان داستان اونجوری نمیشد که باید میشد!!مگه میشه جلوی شبح دوس داشتنیت باشی...نقششم رامین کریملو بازی کنه...و بعد نخوای که واسش بمیری؟!؟ پ.ن : هرچیزی که از شبح اپرا به دستتون رسید ببینید و گوش کنید و بخونید!داستان شبح اپرا اقتباسی از رمان گاستون لورو با همین اسمه...که راجب یه شبح دوس داشتنی و مرموزه که نابغه موسیقیه و تو سالن تاتر زندگی میکنه...و همونجا عاشق دختری میشه که خواننده ی اپراس...و سعی میکنه کاری کنه که دختره به جایگاهی که تو موسیقی مستحقشه برسه...پ.ن: در توصیف رامین کریملو هرچی که بگم کم گفتم!!فقط مث

یجوری خوب نباشین که وقتی عوض میشین آدم از شدت دلتنگ شدن واس روزایی که هنوز عوض نشده بودین بغضش بگیره! پ.ن :کاش میشد یه آدماییو تو آب اکسیژنه استریل کرد...که عوض نشن...که بشه همونطوری تا ته دنیا دوسشون داشت!پ.ن 2:چیزی که آدما رو شدیدن در جهت منفی تغییر میده...اینه که خیلی بیشتر از اون اندازه ای که دوستون دارن دوسشون داشته باشین!

جا نداره عزیز من...به این برکت اگه یه وجب جا باشه شما پاتونو بذارین تو قایق...سهراب خودشم نصفه نیمه نشسته،یه ورش از قایق زده بیرون...همش پلاسین سر ما دیگه!! عاقا تورو به روح رفتگانت....سر جدت.... تا تقی به توقی میخوره، جاست فرندتون رل میزنه،غروب جمعه میشه،در یخچالو وا میکنین میبینن سالاد الویه ی دیشبو یکی ورداشته خورده،مامانتون میگه پاشین برین سر کوچه ماست بگیرین،امتحان جلبک شناسیتونو قهوه ای میکنین.... خراب نشین سر ما!آقا جا نداره....باتواما...هوی...هل نده! :| پ.ن :من آخرش یکیو پیدا میکنم که بفهمه مژه درد چه دردیه!!!!!! در همین حد آشفته م دقیقن!!